Terugblik weekend oktober 2025
Een geweldige tijd
Op het in een prachtig herfstdecor gelegen hotel Belmont ging op vrijdagmiddag 31 oktober het PowerParent-weekend van start. Alle deelnemers troffen op hun kamers een welkomstpakketje met persoonlijke groet en een bosje bloemen aan. Voor iedereen was er koffie en lekkers en daarna kon worden begonnen met de kennismaking, die al snel overliep in een heerlijk stamppotbuffet met rookworst en/of gehakballen.
Zangeres Delise nam ons een stukje mee in haar levensreis door middel van haar Nederlandstalige popliedjes en het zingen van nummers die we allemaal kenden. Ze vertelde hoe het is om diep in de put te zitten, je minderwaardig te voelen, moeite te hebben om te vergeven en hoe je daarin -met hulp van God de Vader- toch weer de kracht kunt vinden om daar bovenuit te stijgen.
We deden een kennismakingsspel die ons (zoals het thema al aangaf) letterlijk in beweging bracht en aanleiding gaf tot goede gesprekken en vooral veel gelach en daarna was het voor de meesten tijd om te gaan slapen, hoewel sommigen nog tot in de late uurtjes in gesprek bleven.
Regen een beeld van de Heilige Geest
Dat de regen de volgende ochtend met bakken naar beneden kwam, weerhield ons er niet van om buiten in de tent te gaan zingen. Ruud, Irene en Suzan leidden met enthousiasme de aanbidding en samen zongen we ons warm.
Dat hadden we nog urenlang kunnen volhouden, maar spreker Pieter Both stond al klaar om ons mee te nemen in zijn verhaal.
Hij vertelde heel persoonlijk en met veel humor over de dingen waar hij als alleenstaande vader tegenaan was gelopen, na het overlijden van zijn eerste vrouw. Het was een verademing dat de dingen die we als alleengaande ouders moeilijk vinden, zo eerlijk bij naam genoemd werden, en voor veel van ons een feest der herkenning. Gelukkig ging het niet alleen over de negatieve dingen,
maar ook de leuke, positieve kanten van zo’n proces en de manieren waarop we daarmee om kunnen gaan. Want uiteindelijk is het de bedoeling dat we in beweging komen, weer gaan léven en niet bij de pakken neer blijven zitten.
In de middag was er keuze uit allerlei workshops; van boksen tot schilderen en van
schrijven tot wandelen. Sommigen genoten van een heerlijke massage en hoorden
woorden van zegen en genezing over zich uitspreken. Minder rustig was de
workshop metaforisch boksen, waar de deelnemers flink van zich af konden meppen.
Instructeurs willen en Pieter gaven handvatten voor hoe je stevig op je benen kunt
blijven staan, hoe je jezelf kunt blijven als je in een hevige strijd zit.
Er was ook ruimte voor creativiteit. In de workshop schilderen maakten de
deelnemers prachtige schilderijen op basis van het thema ‘kom in beweging’ of een
tekst die ze aansprak. Hoewel het proces van centraal stond, waren de resultaten
ook zeker de moeite waard. Ook in de workshop ‘Dagboek reflectie’ werd getekend,
geknipt en geplakt. Trees begeleidde de deelnemers om met beelden en woorden op
verhaal te komen en iets nieuws te laten ontstaan. Zelfs degenen die zich als niet-
creatief omschreven, kwamen terug met prachtige gevulde pagina’s.
Voor de mannen die wilden, was er speciale aandacht van Marc, die met hen ging
wandelen door de prachtige herfstbossen in de omgeving. Met behulp van
Bijbelteksten, ervaring en wijsheid (van hemzelf en van boven) moedigde Marc de
deelnemers aan om dagelijks met hem te blijven wandelen.
Marja gaf een workshop over grenzen, aansluitend op de vraag van de deelnemers.
Want voor veel van ons is dat lastig: grenzen aangeven. En al helemaal als je er
alleen voor staat, je te veel op je bordje hebt en dan ook nog eens het gevoel hebt
dat je tekortschiet. Daarvoor is het allereerst belangrijk om je eigen grenzen te
kennen en daar gingen we mee oefenen.
Van al die inspanning krijg je natuurlijk stevige trek, en die werd ruimschoots gestild met een royaal buffet met voor elk wat wils. Het diner was een gezellige tijd van ontmoeting, ontspanning en gesprekken en ook een gelegenheid om nieuwe mensen te leren kennen. Het is altijd mooi om te ervaren hoe makkelijk we met elkaar in gesprek raken en hoeveel herkenning, vertrouwen en eerlijkheid er onderling al snel ontstaat.
Het was weer heerlijk om samen te zingen in de avond en daarna ging Marja verder in op het thema ‘Kom in beweging’. Ze vertelde over de gebrokenheid, de machteloosheid die je kunt voelen nadat je partner is weggevallen en hoe groot de verleiding is om te blijven hangen in boosheid, schuldgevoel en het gevoel slachtoffer te zijn. Ze daagde ons uit om weer in beweging te komen en Gods nabijheid daarin te vragen. Voor veel mensen was dit een moment van bezinning, van overgave en het maken van een keuze: ik kom weer in beweging.
We vierden samen het avondmaal om deze keuze te bevestigen en te weten dat God bij ons is.
Gelukkig mochten we een beetje uitslapen, want ook nu weer werd er lang doorgepraat, gelachen, gedeeld en geconnect (met chips en borrelnootjes!). In de ochtend konden we weer voluit zingen. Irene zong nogmaals het prachtige themalied dat ze zelf geschreven had: ‘Kom in beweging, je mag gaan leven!’ en inmiddels konden we het refrein ook allemaal al goed meezingen.
Charlotte sprak daarna over God als ouder, als broer (Jezus) en als helper (de Heilige Geest) en hoe
we dit in ons gebedsleven kunnen integreren. Dat gaf voor veel mensen stof tot nadenken en het verlangen om hier vaker mee aan de slag te gaan.
De lunch was heerlijk luxe en uitgebreid, echt een feestje en een goed moment om alles weer te laten bezinken. Helaas was het ook de laatste maaltijd samen, want na de middagsamenkomst was het alweer tijd om naar huis te gaan.
Samen keken we terug op een intensief, gezellig en goed weekend samen. Enkele deelnemers getuigden over wat God voor hen had gedaan in de afgelopen dagen.
Zo vertelde Peter dat hij had ervaren dat het geen lotgenotenweekend was, maar ‘een weekend met lotgenoten’ waarin hij veel erkenning, liefde en zegen had ervaren. Een andere deelnemer vertelde over hoe het boksen bij haar veel boosheid had losgemaakt, waarvan ze niet wist dat het er nog zat, en dat God daarmee aan de slag kon.
Het team zong alle deelnemers nog de zegen toe en bij vertrek was er een leuke verrassing. Iedereen kreeg een gesponsord, splinternieuw rolkoffertje mee, gevuld met een aantal leuke en nuttige dingen. En zo gingen we vol verhalen en dankbaarheid weer naar huis. De dagen zijn omgevlogen maar wat we hebben geleerd en meegekregen, maken dat we opgeladen en bemoedigd weer vooruit
kunnen.
Prachtig thema!!