Gedragen door liefde – elke dag opnieuw
Mijn leven als alleengaande ouder voelt rijk en waardevol, juist midden in alles wat er speelt. Dagen vullen zich met verantwoordelijkheid, keuzes en onverwachte momenten. Tegelijk groeit er iets moois: een diep besef dat liefde elke dag opnieuw ruimte krijgt om zichtbaar te worden. In die beweging ontdek ik een kracht die mij draagt en richting geeft.
De woorden uit Jesaja 41:10 leven in mij als een belofte: “Wees sterk en moedig, want Ik ben met je, Ik zal je helpen en ondersteunen.”
Die belofte wordt tastbaar in heel gewone momenten. Bijvoorbeeld wanneer ik ’s ochtends herhaaldelijk mijn kind moet manen om uit bed te komen omdat hij anders te laat op school komt. Het lijkt klein, bijna vanzelfsprekend. Toch zit daar iets diepers in. Op zo’n moment kies ik ervoor om aandacht te geven, om aanwezig te zijn. Precies daar ervaar ik rust in mijn hart en geduld in mijn houding. Dat voelt als hulp die van buiten mezelf komt. Alsof God mij precies geeft wat ik op dat moment nodig heb: kalmte, focus en liefde.
Elke ochtend begin ik met een kort gebed aan de keukentafel. Mijn thee staat naast me, de dag ligt al klaar. Juist daarom neem ik bewust dat moment. Ik richt mijn gedachten op God en spreek eenvoudig uit: “Heer, leid mij vandaag.”
Dat helpt mij om mijn dag anders in te stappen. Ik voel meer rust in mijn hoofd en meer ruimte in mijn hart. Waar ik eerst snel reageer, ontstaat nu vaker een bewuste keuze. Dat gebed is als een anker: het geeft richting en houvast.
Laatst was er zo’n middag waarop veel tegelijk kwam. Mijn kind dat boos reageerde, taken die aandacht vroegen, een hoofd vol gedachten. In dat moment gebeurde er iets bijzonders. Ik voelde ineens een kalme zekerheid. Geen groot wonder, eerder een stille aanwezigheid. Alsof er Iemand naast mij stond en zei: ‘Ik ben hier’. Vanuit die rust kon ik anders reageren. Zachter. Geduldiger. Met ruimte voor wat mijn kind echt nodig had. Dat is voor mij wat steun betekent: precies op het juiste moment ontvangen wat helpt om liefde te blijven geven.
Mijn kind voelt dat verschil. Dat zie ik in kleine dingen: een blik die ontspant, een hand die mijn hand zoekt, een lach die weer terugkomt. Ook op momenten waarop emoties hoog oplopen, blijft er verbinding. Liefde groeit juist daar, in het samen doorleven van zulke momenten.
Ik herken dat ouders soms verlangen naar meer rust, meer harmonie in huis. Tegelijk groeit er kracht in elke stap die gezet wordt. Elke keer dat ik kies voor aandacht, voor een zachte toon, voor opnieuw beginnen, bouw ik aan een thuis waar veiligheid en warmte mogen wonen. Dat proces gaat stap voor stap, en juist daarin ligt de waarde.
God wandelt met mij mee in elke fase. In de vroege ochtend, in de drukte van de middag en in de stilte van de avond. Zijn kracht laat zich zien in hoe ik reageer, in de keuzes die ik maak, in de liefde die blijft stromen.
Vandaag sta ik even stil bij wat er al is. Een moment van verbinding. Een glimlach. Een kleine doorbraak. Ik voel de liefde die door mijn hart stroomt en besef dat ik gedragen word, elke dag opnieuw.
Ik doe het met kracht. Ik doe het met liefde. En ik doe het samen met God, Die elke stap met mij meeloopt.
